بعضی اوقا آدم نه تنها در نوشتن کم میاره حتی مخ محترمش برای مدتی متمادی تا اطلاع ثانویه تعطیل می شه!!! دوباره نزدیک شدیم به دهه فجر.یادش بخیر وقتی دبستانی بودیم شورو هیجان این رو داشتیم که دهه فجر بشه تا ماهم هر جینگولکی داریم به درو دیوار کلاس بچسبونیم!!! از بادکنک بازی گرفته تا تائترهای بیمزه ای که وقتی الان فکرش و رو می کنم حاضر بودم هر نقشی(حتی نقش یه پیرزن ) رو بگیریم تا مگر نیم ساعت به خاطر فرار از کلاس  بهانه داشته باشیم از خودم بدم میاد اون موقع چه حس غروری داشتیم!!! وای هنوز مزه کیک وساندیس هایی که دزدکی از دفتر کش می رفتیم رو یادم نمی ره مثلا این کیک و ساندیس ها را به یمن پیروزی انقلاب واسه این معلم های بیچاره می آوردند حالا می فهمم در سیستم (س.آ.پ) اینگونه سور دادن ها جزء معجزه های هزاره سوم است و ما حالا حق کدوم معلم رو خوردیم ونفرین شدیم خدا می داند!!! آن هم به بهانه سرخوشی دوران دهه فجر خلاصه اینکه دهه فجر دیگر واسم اون مزه شیرین قبل رو نمی ده شاید من عوض شدم و شاید هم اون دهه فجر دیگه اون دهه فجر نیست!!!